Zawsze myślałem, że z uwagi na to iż PHP jest językiem skryptowym wszysto co jest związane z procesem budowania i kompilacji – nie dotyczy PHP właśnie…
Tzn. zawsze wiedziałem, że kompilacja się odbywa podczas wykonywania kodu, więc mnie nie zajmowała. Klawisz F9 z Delphi czy BorlandBuildera zastąpiony został przez klawisz F5 w przeglądarce 
Jeśli chodzi o budowanie (Crtl+F9 zdaje się ) to wiedziałem, że zawarta jest w tym procesie. Reszta mnie nie interesowała, więc osunąłem się w słodkie objęcia ignorancji.
Czytając książki sugerujące stosowanie systemów ciągłej integracji (CI) i konsolidacji myślałem sobie, że spoko, fajnie by było, ale jednak w PHP nie ma czegoś takiego jak integracja i konsolidacja.
Nie mogłem bardziej się mylić Dopiero przy trzeciej książce, w której wspomniana jest CI mnie olśniło:
Budowanie aplikacji to cały proces, który zmienia czysty kod z repozytorium w działającą aplikację!
A zatem obejmuje stworzenie bazy danych o odpowiedniej strukturze(*), ustawienie odpowiednich uprawnień do katalogów, które tego wymagają, wypełnienie bazy danymi startowymi i wszystkie inne czynności wymagane do poprawnego używania aplikacji.
Niezwykle ważne jest, aby móc cały ten proces zautomatyzować. Jedna z rzeczy jakich nauczyłem się podczas mojego, dwuletniego już, stażu w zawodzie to:
Jeśli jest do wykonania skończony ciąg operacji oraz
informacja o tych operacjach zapisana jest w pamięci ludzkiej
to
istnieje skończona, stosunkowo mała, liczba powtórzeń ciągu tych operacji, że
przynajmniej jedna z operacji nie zostanie wykonana.
Nazywę tą regułę “Zasadą zapominania”. Dlatego warto zautomatyzować ten proces przy pomocy chociażby narzędzia Phing (jest to php’owy odpowiednik Ant’a).
Możliwe, że niedługo napisze Wam co i jak z tym Phing.
* Nigdy nie wiedziałem dlaczego przechowywanie struktury bazy w repozytorium jest moją obsesją. Widać podświadomie czułem, że kiedyś będę używał Project Build System(s).
